Voor Jade maakte ik een tijdens mijn zwangerschap een film en een papieren dagboek. Voor Ferrence was er een babysite tijdens de zwangerschap die nu op DVD staat. En voor Kiara is er nu een online log waar ik voornemens ben haar eerste 6 maanden vast te leggen en er dan ook een DVD van te maken. Zo hebben ze elk een eigen en uniek document.
Nieuwsgierig naar Kiara en haar belevenissen? klik dan hier.
We zijn ‘verlost’ … Op zondagmiddag 26 augustus om 14.04 uur is ze dan eindelijk geboren na een verblijf van ruim 42 weken in mijn buik!
Graag stel ik jullie voor aan onze nieuwe dochter en zusje:
KIARA MARIA HENRIETTE CONSTANCE
Kiara woog ruim 4200 gram en is 52 cm lang. Een heus zondagskind dat 3 x een 10 haalde voor haar Apgartest!
Wij genieten opnieuw van dit wonder! Meer foto’s en details op de beebiesite in aanbouw. Wil je de link, mail dan even.
Morgen officieel 41 weken zwanger. Ik besef me dat het redelijk uniek is dat ik dit 3x mee (mag?) maken, maar desondanks probeer ik toch een beetje door te leven, met de beperkingen die ik nu heb dan. Zo kan ik wel steeds minder en is nu ook de auto me ontnomen, of beter gezegd, ik kan niet meer goed bij de pedalen nu mijn buik me zover van het stuur af duwt, dus om die reden ben ik aan huis gekluisterd.
Nu klinkt dat erger dan het is, want afgelopen week heb ik genoten van taxivervoer van manlief. Tussen de zwangerschapscontroles door hebben we toch nog maar even flink geshopt bij de Brugman en is ook onze nieuwe huis straks voorzien van een mooie nieuwe keramische kookplaat (er zit nu gas in xe9n ik haat pitten schoonmaken), een prachtig nieuw supergroot badmeubel – tja een megawastafel is een must…al die tandjes moeten wel gepoetst straks he?- en een nieuw chique keramieken toilet voor manlief want die wilde een frisse pot, ha ha! Van het badkamermeubel hier een soortgelijkplaatje (bij ons is de kast onder de wastafel zwart en ook de zijkanten van de spiegelkast zijn dat uiteraard)
Met een beetje mazzel wordt alles eind oktober / 1e week november gemonteerd dus dat sluit mooi aan op onze verhuisplannen. We zouden het namelijk bijna vergeten met al die babystress, maar 29 augustus moeten we al naar notaris ivm de overdracht van ons nieuwe huis. Om het zekere maar voor het onzekere te nemen heb ik gisteren alvast een bezoekje gebracht aan de notaris om alvast de benodigde handtekening te zetten en Wouter een volmacht te geven. Je weet immers maar nooit he? Zou toch wel erg genant zijn om al barende bij de notaris te moeten zitten voor je handtekening. Overigens denk ik dat de notaris ook wel enige vliezenangst had voor zijn mooie stoffen stoelen. Ik stond namelijk binnen 7 minuten (+ 119 euro lichter) weer buiten.
Ook al staat hier boven in het aftelblokje dat het vandaag DE GROTE DAG is… ik heb zo mijn twijfels. Er is namelijk nog niets aan de hand. Nu telt deze dag nog 11 uur, dus wie weet, het zou technisch gezien allemaal nog moeten kunnen. Toch is deze kleine baby blijkbaar net zo eigenwijs als de grote zus en broer, die respectievelijk 20 en 9 dagen na DE grote dag op de wereld zijn getrokken, omdat ze uit zich zelf ook niet echt naar buiten wilden. Het kan dus maar zo dat nr 3 ook nog even blijft genieten daarbinnen en dat er weer geweld nodig is om hem of haar er ook uit te krijgen.
Maar mama blijft positief, 3 x is scheepsrecht, dus verras ons maar zou ik zeggen. En als het daarbinnen nou echt zo fijn is, dan moet je er nog maar even stiekum van genieten, maar niet te lang he? Want we zijn erg nieuwsgierig…
Waren we gisteren nog in het ziekenhuis voor de kleine prins, zo zaten we vandaag alweer voor de baby in het ziekenhuis.
Ferrence zijn controle bij de KNO gisteren is uitgelopen op alweer een operatie. Op 10 september a.s. gaat hij al onder het mes, zijn buisjes zitten verstopt en worden dan vervangen (hij heeft ze pas sinds januari) en omdat zijn amandelen ook weer zijn aangegroeid worden die dan ook weer geknipt, en dat terwijl ook dat nog geen jaar geleden is gebeurd.
Arm mannetje. Gelukkig deed hij heel stoer en liet hij gewillig in zijn oortjes en keel kijken, ik geloof niet dat hij door had dat hij binnenkort weer terug moet, maar misschien is dat maar goed ook.
Vandaag heb ik ook de baby nog even kunnen bewonderen, althans alleen de rug en billen want veel meer is er niet meer van ‘m te zien nu de boel zo vol zit. Het wordt vast een rustig kind want de CTG liet weinig beweging zien, ondanks dat was de hartslag zoals hij hoort te zijn en was er nog vruchtwater, dus de kans is groot dat nr 3 ook nog even lekker blijft zitten en we over de datum zullen gaan… nog even spannend dus!
Nog maar amper terug uit het Vlaamse zaten we afgelopen weekend weer in een vakantiehuis aan de Belgische Kust. Nog even genieten van de laatste vrije daagjes.
Naast het prachtige gedicht van Jade voor vaderdag (uit het hoofd opgezegd!) en het feit dat we ook al weer 7 jaar getrouwd waren hebben we vooral leuke dingen voor de kids gedaan. Zo waren we ook o.a. hier <kiekjes volgen>
Op 12 juni mochten we weer even gluren naar de 3e spruit. Nog steeds veel te klein en nu zo’n 1400 gram, maar wel lekker beweeglijk en nog belangrijker… uit de stuit en keurig ingedaald. Op dit moment geen echte reden tot zorg, wel rustig aan doen, want dan gaat de groei beter en van de komende weken moet de baby het blijkbaar hebben. Immers bij Ferrence is gebleken dat hij ook tot de 28e week veel te klein was, maar ruim 8 pond was bij de geboorte. Zo maken ze bij mij blijkbaar een eindsprintje + ze blijven allemaal wat langer dan gemiddeld zitten dus ook in de extra tijd kan er heerlijk gegroeid worden. Inmiddels is week 33 begonnen en wordt het tijd om wat te gaan regelen, want het is ongelooflijk maar waar: we hebben nog niets gedaan laat staan klaar. Kennelijk wordt je steeds makkelijker naar mate er meer kindjes komen.
Op 7 juni werd ons kleine prinsje al weer 2 jaar. Dat hij weer stierlijk verwend is zal duidelijk zijn. Een giga tractor + glijbaan vullen onze tuin en dan heb ik het nog niet over al die andere cadeautjes…. Hier nog wat foto’s van zijn verjaardag zelf en van het partijtje een paar dagen later.
Wow, wat een groot pakje!
Op 7 juni savonds kaarsjes uitblazen… en natuurlijk op het feest nog een x!
Afgelopen dinsdag was de afspraak bij de prenatale diagnostiek in het ziekenhuis. De baby werd meer dan een uur lang uitvoerig bekeken -ook door ons, want met 30 weken is er zoveel moois en leven te zien van binnen echt super! -. Alle metingen werden 3 a 4 x gedaan om zeker te zijn van de afmetingen en de maten. Opvallend klein is het buikje van de kleine spruit, deze wijkt ruim 2,5 week af van het gewenste gewicht rond deze termijn, maar ook het hoofd ligt meer dan 2 weken achter qua groei. De rest is overigens ook te klein voor de leeftijd, maar de buik was het meest opvallend. Dat er nog geen kilo aan baby in mijn 30 weken zwangere buik zit was wel een vreemde constatering, ook voor de dames die het onderzoek uitvoerden en dat terwijl er dit keer nog geen sprake is van zwangerschapsvergiftiging o.i.d.. Gezien het feit dat Jade en Ferrence beiden meer dan 8 pond wogen, was de afwijking volgens de deskundigen des te groter te noemen. Kennelijk is het de bedoeling dat hoe meer kinderen je krijgt, hoe zwaarder ze worden; al werkt dat bij mij tot op heden niet zo, want Ferrence was ruim 200 gram lichter dan Jade. Hoe dan ook, de baby moet wel groeien en daarom moet ik meer rust houden. Goh, waar heb ik dit vaker gehoord? Om te monitoren hoe de baby groeit in 2 weken, moeten we op 12 juni weer terugkomen voor de volgende groeiecho.
